Yes, we gingen naar Spanje en: we hebben de sleutel van ons nieuwe Spaanse huis! Wat een super cool nieuw avontuur dit hee. Zaterdag kwamen we aan zijn Spanje, op Alicante. Daar bleven we een nachtje slapen (want we kwamen erg laat pas daar aan). Zondag zijn we naar een aantal meubel winkels gegaan in Alicante. Maar niet heel veel kunnen meenemen, want de auto zat eigenlijk al helemaal vol. We hadden namelijk ook twee grote koffers mee met beddengoed enzo.
Daarna zijn we met de nieuwe spulletjes naar Moraira gereden. Daar hebben we ook nog een nachtje in een hotel geslapen. Bo was helaas super ziek opeens. Dus we hebben vooral op de kamer gezeten. Het was ook geen lekker weer helaas. Maar dat kwam goed.
En maandag, maandagochtend was het tijd om naar de notaris te gaan. Daar was ook onze laywer. En daar hebben we getekend en vooral: betaald. 😉 Het duurde eventjes…. Maar 1,5 uur later (en dat schijnt heel erg mee te vallen voor Spaanse begrippen) stonden we weer buiten. Met de sleutel. De eigenaresse was helemaal emotioneel. Zo zielig. Maar het was voor haar ook een nieuwe start. Dus ze omhelsden ons en zei in het Spaans dat ze het zo fijn vond dat er een gezin ook zou gaan wonen.
En nu? Nu hebben we dus een Spaans huis. Een huis in Spanje!
Zo bizar. Ik wilde dit al zo lang heel graag. En nu hebben we dus een plek in Spanje.
Vet goed, typisch Spaans diner wat je ook prima op de hotelkamer op kan eten….
Bij de notaris….
Bij het huis aangekomen hebben we het uiteraard meteen een beetje aangekleed en gezellig gemaakt. Priklicht doet wonderen. En ook een nieuwe set stoelen met een tafel ziet er meteen al veel gezelliger uit (die kocht ik ter plaatse tweedehands). Wel moesten we de stoelen even opschuren, want de splinters fyberglass kwamen er van af (leuk, zo’n vintage set….).
Ik verfde zelfs al de tegels van de keukenmuur. En dat is al een stuk beter dan wit met turquoise. Natuurlijk blijft het een oubollige keuken, maar goed: je kan niet alles hebben. We moeten even keuzes maken. En de badkamer verandering vinden we een stuk belangrijker dan de keuken. Hij voldoet zeker namelijk.
Gelukkig konden we nog een paar vakantie achtige dingen doen, even lunchen, en broodje kroket eten (erg belangrijk in Spanje….) en mini golven. En natuurlijk een wandelingetje langs een baaitje. Dat is wel de reden van dit alles. Die baaitjes en de zon.
Best intens hoor. Allemaal andere regeltjes, bureaucratie en zoveel regeldingen. Al met al was het niet echt een vakantie te noemen. Helemaal niet eigenlijk. Sterker nog: we zijn nu aan vakantie toe!
We hebben nog even een Spaanse bankpas opgehaald, sloten een verzekering af, en regelden gas, water en licht, hadden dus een meeting met de aannemer, kochten wel een 5 meter hoge palmboom voor in de tuin (dat is natuurlijk wel echt goals), kampeerden op matrasjes op de grond, doneerden honden en kattenvoer voor de getroffen gebieden van de natuurramp Dana, aten Iberico ham, speelden Uno, we hebben onze nieuwe buren ontmoet en dronken wat cava.
Het was vooral heel veel regelen. Maar goed, we moeten er wat voor over hebben he.
As we speak wordt er meteen daar in Spanje ook verbouwd. En de eerste tegenvaller is al binnen: de waterleidingen moeten allemaal vervangen worden, want die zijn zwaar verroest en niet goed meer. Nogal rot…. Maar het moet maar.
Ik ben heel benieuwd. Voor de kerst zal nu eerst de binnenkant worden aangepakt. Die leidingen dus, de badkamers zijn gesloopt en tenminste 1tje zal er klaar zijn voor de kerst (als we weer die kant op gaan….) en de muren binnen worden gestuukt. Heel, onwijs benieuwd dus.
Wel gek zo: op afstand verbouwen. Ook van deze verbouwing zal ik jullie weer op de hoogte houden.
Liefs, Sanne